Að lifa við langtímafátækt: Samtvinnun og ójöfnuður

Útdráttur

Hérlendis hefur skapast góð þekking á umfangi fátæktar í kjölfar reglulegra lífskjarakannana Hagstofu Íslands og rannsókna á stöðu ýmissa hópa í samfélaginu. En þrátt fyrir öflugar megindlegar rannsóknir á umfangi fátæktar þá er enn takmörkuð þekking hérlendis á viðhorfum og upplifun fólks sem býr við fátækt. Rætt var við tvær konur sem greindu frá lífssögu sinni en báðar lentu í stöðu sem gerði þeim ókleift að afla atvinnutekna og þær lýsa áratuga baráttu við fátækt og velferðarkerfi sem þær telja að hafi að takmörkuðu leyti tekið tillit til þarfa þeirra. Þær lýsa skorti á stuðningi í erfiðri lífsbaráttu og þær upplifðu bæði fordóma og skömm. Þá greina þær frá bjargráðum sem þær hafi fundið í starfi með hjálparsamtökum og hvernig þátttaka þar breytti stöðu þeirra og lífsgæðum umtalsvert. Stuðst er við sjónarhorn Crenshaw (1989) um samtvinnun og því beitt til að öðlast skilning á hvernig fjölbreyttir áhrifaþættir tvinnast saman í lífi viðmælenda og hvernig fátæktin magnar upp ójöfnuð og félagslega einangrun.