Innflytjendafjölskyldur með fötluð börn: reynsla foreldra

Snæfríður Þóra Egilson, Unnur Dís Skaptadóttir, Guðbjörg Ottósdóttir

Útdráttur


Tilgangur rannsóknarinnar var að kanna hvernig innflytjendafjölskyldur sem eiga
fötluð börn takast á við daglegt líf hér á landi, samskipti þeirra við nærsamfélagið og
þjónustukerfin sem ætlað er að styðja fjölskyldur fatlaðra barna. Rannsóknarsniðið
var eigindlegt og byggðist á viðtölum við foreldra og þátttökuathugunum á heimilum
þeirra. Tólf innflytjendafjölskyldur tóku þátt í rannsókninni. Þær höfðu dvalið á
Íslandi allt frá 18 mánuðum til 20 ára og áttu samtals 16 fötluð börn. Reynsla fólksins
var margþætt og breytileg en staða margra fjölskyldna var erfið, þær stóðu einar og
höfðu lítið stuðningsnet. Þótt samanburðurinn við upprunalandið væri hugsanlega
hagstæður gat reynst erfitt að takast á við og samþætta viðfangsefni daglegs lífs.
Óvissa í húsnæðismálum, atvinnumálum og fjármálum mótaði líf margra. Tungumálakunnátta,
tryggur fjárhagur, öruggt húsnæði og viðeigandi stuðningur réð
mestu um það hvernig fjölskyldunum farnaðist í nýju landi. Mikilvægt er að huga
að samskiptum og upplýsingagjöf í þjónustu við innflytjendafjölskyldur með fötluð
börn og hafa menningarhæfni að leiðarljósi.


Efnisorð


innflytjendur; fjölskyldur; fötluð börn; daglegt líf; þjónusta og stuðningur

Heildartexti:

PDF


DOI: https://doi.org/10.24270/tuuom.2019.28.1

Baktilvísanir

  • Engar baktilvísanir


Tímarit um uppeldi og menntun

ISSN 2298-8394 (prentuð útg.)
ISSN 2298-8408 (rafræn útg.)


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.