Ambáttir, amtmenn og ambassadorar Krists. Íslensk embættisguðfræði í ljósi fagmennskukenninga

Sigríður Guðmarsdóttir

Útdráttur


Hver er embættisskilningur íslensku þjóðkirkjunnar á 21. öld? Í greininni eru táknmyndirnar ambátt, amtmaður og ambassador notaðar til að fjalla um einkenni og þróun vígðrar þjónustu íslensku kirkjunnar frá embættisvaldi til þjónustu og fagmennsku. Færð eru rök fyrir því að embættisskilningurinn sé í senn einn og margur: einn vegna þess að lúthersk kirkja byggi skilning sinn á biblíulegum og kirkjuhefðarlegum grunni, þar sem vígð þjónusta og almennur prestdómur kallist á; margbreytilegur þar sem þjónusta kirkjunnar taki breyt­ing­um og aðlagist með hverri tíð. Í fyrsta hluta greinarinnar er rætt um þróun hinnar þrí­þættu þjónustu biskups, prests og djákna í samkirkjulegu ljósi. Í öðrum hluta eru kenning­ar um fagmennsku starfsstétta skoðaðar. Í þriðja og síðasta hlutanum eru hirðisbréf íslenskra biskupa á 20. öld skoðuð sem aldarspeglar um þróun hinnar vígðu þjónustu með þeim gleraugum embættisguðfræði og fagkenninga sem settar hafa verið fram í fyrstu tveimur hlutunum. Niðurstaða greinarinnar er sú að hugtakið ambassador, „erindreki Krists“ (2Kor 5.20), sé vel til þess fallið að túlka nýjar áherslur í fagmennsku hinnar vígðu þjónustu.

Abstract

How does ordained ministry unfold itself in the National Church of Iceland in the 21st century? The article uses three images, the handmaid, the governor and the ambassador to outline the theological distinction and development of ordained ministry in the Icelandic church, from positions of secular power to traits of service and professionalism. The article describes the threefold ministry in the Icelandic church as simultaneously one and many: Unified because Lutheran churches build their common ministry on biblical and traditional ground; complex because the ministry of the church needs to change and adapt with every new age. The first section of the article discusses the three-fold ministry of bishops, pastors and deacons in light of ecumenical theology. The second brings theories of professionalism to the table, and the third reads the episcopal encyclicals of the bishops of Iceland in the 20th century through the lenses of ecumenic and professional theories. The conclusion is that the image of “the ambassador of Christ” (2Kor 5.20) serves as a suitable image for a new age of ordained ministry.


Heildartexti:

PDF

Baktilvísanir

  • Engar baktilvísanir


Ritröð Guðfræðistofnunar