„Það er alltaf þessi faglega samræða“: Innleiðing teymiskennslu í tólf grunnskólum

Ingvar Sigurgeirsson

Útdráttur


Í þessari grein er gerð grein fyrir niðurstöðum rannsóknar á innleiðingu teymiskennslu í tólf grunnskólum hér á landi á árunum 2016‒2020. Byggt er á rúmlega eitt hundrað viðtölum við kennarateymi, stjórnendur og nemendur sem tekin hafa verið í tengslum við ráðgjöf höfundar um innleiðinguna og mat á stöðu hennar í skólunum. Í viðtölunum var spurt hvernig teymiskennslan gengi, hver hefði verið helsti ávinningur hennar, sem og um helstu áskoranir og hindranir.

Teymiskennsla er hér skilgreind sem kennsla þar sem tveir eða fleiri kennarar eru samábyrgir fyrir einum árgangi, aldursblönduðum hópi, námsgrein eða námsgreinum. Kennarar undirbúa sig saman, kenna einnig að einhverju marki saman og vinna saman að mati á námi og kennslu.

Viðmælendur töldu helstu kosti teymiskennslunnar vera möguleika á verkaskiptingu. Teymiskennslan var oftar en ekki talin leiða til aukinnar fjölbreytni í kennslu og aukins þors til að prófa mismunandi útfærslur. Þá var sveigjanleiki talinn kostur, meðal annars að geta skipulagt kennslu í misstórum hópum, sem og möguleikar nemenda til að sækja leiðsögn til fleiri en eins kennara. Mat viðmælenda var að forsenda árangursríkrar teymiskennslu væri gagnkvæmt traust og virðing, og lykill að árangri stöðug samræða, sameiginleg ígrundun, lausnaleit og jafningjastuðningur.

Helstu hindranir voru tengdar því þegar teymi nær ekki saman og þegar erfitt reynist að finna tíma til samstarfs. Þá er vandi tengdur ósamræmi í stundatöflum kennara og ekki síst óhentugu húsnæði.

Þessar niðurstöður eru í samræmi við niðurstöður rannsókna á teymiskennslu sem gerðar hafa verið víða um heim á undanförnum áratugum. Mikill meirihluti rannsókna bendir til þess að teymiskennsla skili meiri ávinningi en þegar kennarar eru einir. Spurt er hvers vegna jafn afdráttarlausar niðurstöður hafi ekki leitt til umfangsmikilla grundvallarbreytinga í skólum í þá átt að fela kennurum oftar sameiginlega ábyrgð á kennslu, í stað þess að þess að ganga út frá því að þeir kenni nemendum einir.


Efnisorð


starfshættir; teymiskennsla; skólaþróun; samstarf kennara; skólinn sem lærdómssamfélag

Heildartexti:

PDF


DOI: https://doi.org/10.24270/netla.2021.1

Baktilvísanir

  • Engar baktilvísanir